Haliç’in soğuk ve yosun kokulu sularından Balat’ın dik, taş döşeli sokaklarına doğru yükselen keskin kasım poyrazı, rengârenk cumbalı eski binaların ahşap kepenklerini ve kaldırımlara dökülen kurumuş yaprakları savururken, Fatih’teki bir Anadolu lisesinin son ders zili gürültüyle çaldı. On yedi yaşındaki Selen, okul ceketinin üzerine giydiği bordo kaşe kabanın önünü ilikleyip ağır sırt çantasının askılarını omuzlarında düzeltti. Sınıf arkadaşlarının Fener Sahili’ndeki kafeteryalara gülüşerek gitme tekliflerini nezaketle geri çevirerek, adımlarını Balat’ta XIX. yüzyıldan kalma restore edilmiş üç katlı tarihi bir taş konakta hizmet veren uluslararası ahşap mimari ve kültürel miras akreditasyon acentesine doğru hızlandırdı.
Selen, dokuz ay önce babasını Haliç tersane bölgesindeki tarihi bir ahşap yapının çatı restorasyonunda iskelenin çökmesi sonucu meydana gelen talihsiz kazada yitirdikten sonra yatalak anneannesi ve ilkokula giden küçük kız kardeşinin tüm geçim yükünü omuzlamıştı. Ayvansaray’daki dik bir yokuşun başındaki kiralık dairenin masraflarını ödemek, anneannesinin her ay yenilenen oksijen tüpü ve özel bakım ilaçlarını karşılayabilmek için hafta içi her gün ders bitiminde bu acentede akşam sekreteri ve uluslararası restorasyon tescil kayıt personeli olarak çalışıyordu.
Büro; taze demlenmiş ıhlamur, antika ahşap vernikleri, balmumu, rölöve paftaları ve yüksek hızlı geniş format tarayıcıların ritmik vızıltısıyla kaplı son derece vakur, kurumsal ama yüksek tempolu bir mekândı. Selen’in görevi; Floransa ve Venedik merkezli mimari restorasyon enstitülerinden gelen ahşap dayanım ve dendrokronoloji (ağaç halkası yaş tayini) analiz raporlarını sisteme işlemek, Kültür ve Turizm Bakanlığı Taşınmaz Kültür Varlıkları onay dosyalarını kodlarına göre klasörlemek, gelen uluslararası kuryeleri karşılayarak ahşap konsolidasyon verilerini teslimat defterine kaydetmekti. Saatlerce ekran karşısında ahşap yoğunluk katsayılarını, nem oranlarını ve uluslararası tescil numaralarını doğrulamaktan göz pınarları kurur, topuklu ayakkabılar içinde ayak tabanları sızlar ve dev ciltli mimari arşiv klasörlerini üst raflara taşımaktan kolları ile sırtı ağrırdı.
Selen’in en büyük arzusu ise Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Mimarlık Fakültesi Restorasyon Bölümü’nü kazanıp İstanbul’un paha biçilemez tarihi ahşap mirasını koruyan vizyoner bir uzman mimar olmaktı. Sekreterlik masasının altındaki çekmeceye YKS Sayısal özet kartlarını ve Matematik-Fizik ders föylerini gizlice yerleştirmişti. Bir yandan dahili telefon hatlarını yönlendirip kurye zimmetlerini yaparken, göz ucuyla çekmecedeki uzay geometri, integral ve türev sorularını zihninden çözüyordu. Arkadaşları evlerinde rahatça test çözerken, o, klavye tıkırtıları ve dev mimari rölövelerin ortasında geleceğini tırnaklarıyla kazıyordu.
O akşam, Tarihi Yarımada’da yer alan sekiz farklı sivil mimarlık örneği yapının restorasyonu için Viyana’daki Koruma Kurulu’na gönderilecek yetmiş beş parçalık Acil Ahşap Tescil ve Statik Güvenlik Dosyası’nın taranması, numaralandırılması ve e-imza portalına yüklenmesi son ana kaldı. Şirketin kıdemli operasyon sekreteri acil bir saha denetimi için Zeytinburnu’na gidince, tüm tarama, kontrol, kodlama ve arşiv yükleme işi Selen’in omuzlarına bindi. Gece saat onu geçtiğinde elleri kâğıt kesiklerinden sızlamaktan hissizleşmiş, bacakları yorgunluktan titriyordu. Taş konağın ağır ahşap kapısını kilitleyip Balat Tramvay Durağı’na doğru yürürken cebindeki günlük yevmiyesi ve çantasındaki bitirilmiş test fasikülüyle İstanbul’un dondurucu gecesinde kendi geleceğini inşa etmenin gururunu taşıyordu.
Yazıda anılan işletmeler
Ticari veya sponsorlu bağlantılar şeffaf biçimde etiketlenmiştir.
Kaynaklar
Bilgileri güncel ayrıntılarıyla doğrulamak için kaynak sayfalarını ziyaret edebilirsiniz.