Sirkeci Hanlarında Bir İlmek

Merve, moda tasarımı ve geleneksel dokuma üzerine eğitim almış, unutulmaya yüz tutmuş Osmanlı kumaş motiflerini modern tasarımlarla buluşturmak isteyen yirmi iki yaşında yetenekli bir kızdı. Ailesinin tekstil işinin iflas etmesi üzerine borçları üstlenmiş ve İstanbul'un tarihi ticaret merkezinin ortasında, Sirkeci'deki yüz yıllık bir hanın dökülen odasında atölye açmaya çalışmıştı.

Merve'nin mücadelesi; Tahtakale ve Sirkeci'nin acımasız esnaf kültürü, yüksek ham madde fiyatları ve tüccarların onun tasarımlarını ucuz yoldan kopyalamak istemesiydi. Her sabah gün doğmadan Tahtakale'nin dar sokaklarındaki iplikçileri geziyor, en kaliteli kumaş artıklarını toplayabilmek için pazar pazarlık yapıyordu. Kaldığı han odasında ısınma yoktu; kışın tarihi taş duvarlardan yayılan soğuk, parmaklarını sertleştiriyor ve dokuma tezgahının mekiklerini tutmasını zorlaştırıyordu.

Kırılma noktası, haftalarca gece gündüz çalışarak hazırladığı ve bir tekstil ihracatçısına sunacağı özel el dokuması koleksiyonunun çalınmasıyla yaşandı. Merve'nin güvenip atölyesinin anahtarını paylaştığı komşu dükkan sahibi, motifleri kopyalayıp ucuz fabrikasyon baskıya vermiş ve Merve'nin emeğini hiçe saymıştı. Emeğinin çalındığını ve siparişin iptal edildiğini öğrendiği gün, yağmur altında Büyük Valide Han'ın kubbeli çatısına çıktı. Karşısında duran Boğaz ve Tarihi Yarımada silueti, onun bu şehirdeki kimsesizliğini yüzüne vuruyordu.

Cebinde kalan son parayla evinin kirasını mı yoksa tezgaha alacağı yeni iplikleri mi ödeyeceğinin kararsızlığını yaşadı. Çatıda esen poyraz fırtınasında gözyaşlarını sildi. Aşağı indi, dükkanın kapısına yeni bir kilit taktı ve cebindeki son parayla iplikçinin yolunu tuttu. Hırsızlar onun ürettiği kumaşı çalabilirdi ama zihnindeki sanatı ve ellerindeki yeteneği çalamazlardı. Merve, Sirkeci'nin o nemli hanında mekiklerini daha hırsla atmaya başladı.