Sarışın Mavi Gözlü Escort Melisa

Boğaz’ın serin ve tuzlu poyrazı Üsküdar rıhtımını dövüp Hakimiyet-i Milliye Caddesi üzerindeki tarihi binaların cumbalarını sallarken, semtteki köklü bir lisenin son ders zili gürültüyle çaldı. On yedi yaşındaki Melisa, okul ceketinin üzerine giydiği lacivert parka montun önünü sıkıca kapatıp ağır ders kitaplarıyla dolu çantasını omzunda düzeltti. Sınıf arkadaşlarının sahil kafelerinde oturup sıcak salep içme davetlerini içten bir tebessümle geri çeviren genç kız, adımlarını caddenin tarihi sokak bağlantısında yer alan, XIX. yüzyıldan kalma üç katlı kargir bir binadaki uluslararası antika Çin seramikleri ve porselen arşiv acentesine doğru hızlandırdı.

Melisa, sekiz ay önce babasını Haydarpaşa Limanı’ndaki gümrük ambarlarının restorasyonu sırasında devrilen çelik konteynerlerin altında kalarak kaybetmesinden bu yana ailesinin tek geçim kaynağı olmuştu. Selimiye’nin dik ve taşlı yokuşlarındaki eski kiralık bodrum kat dairesinin kirasını ödemek, kronik KOAH hastası annesinin buhar cihazı giderleri ile ortaokula giden küçük kız kardeşinin okul harçlıklarını karşılayabilmek için hafta içi her gün ders bitiminde Anadolu yakasındaki bu acentede akşam sekreteri ve antika seramik envanter tescil görevlisi olarak çalışıyordu.

Acentenin içi; kurutulmuş kil kokuları, porselen koruyucu kimyasal solüsyonlar, Ming dönemi vazo desen paftaları ve yüksek hızlı geniş format tarayıcıların ritmik vızıltısıyla kaplı kurumsal, şık ve yoğun bir mekândı. Melisa’nın görevi; Londra, Kyoto ve Paris merkezli seramik sanatları enstitülerinden gelen antika porselen parçalarına ait sır çatlağı ve mineral bozulma raporlarını sisteme girmek, Kültür Varlıklarını Koruma Kurulu onay dosyalarını klasörlemek, gelen uluslararası kuryeleri karşılayarak optik tarama sertifikalarını zimmet defterine kaydetmekti. Yüksek tempolu bu sekreterlik işinde saatlerce ekran karşısında katalog kodlarını doğrulamaktan gözleri kurur, şık görünmek zorunda olduğu topuklu ayakkabılar içinde ayak tabanları sızlar ve dev arşiv tüplerini ahşap raflara taşımaktan kolları ile sırtı ağrırdı.

Melisa’nın en büyük arzusu ise Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Taşınabilir Kültür Varlıklarını Koruma ve Onarım Bölümü’nü kazanıp İstanbul’un zengin porselen ve seramik mirasını koruyan uzman bir restoratör olmaktı. Sekreterlik masasının altındaki çekmecede YKS Eşit Ağırlık özet kartları ile Tarih-Sanat Tarihi ders föyleri hazır beklerdi. Bir yandan dahili telefon hatlarını bağlayıp kurye zimmetlerini onaylatırken, diğer yandan çekmecedeki paragraf, tarih ve coğrafya sorularını zihninden çözmeye çalışıyordu.

O akşam, Topkapı Sarayı Uzak Doğu Porselenleri koleksiyonu sergisi için Kyoto’daki Uluslararası Seramik Mirası Konseyi’ne gönderilecek yetmiş beş parçalık Acil Porselen Akreditasyon Dosyası’nın taranması, kodlanması ve e-imza portalına yüklenmesi son ana kaldı. Şirketin kıdemli operasyon sekreteri acil bir parça tespiti için Kadıköy sahasına gidince, tüm tarama, kontrol, kodlama ve arşiv yükleme işi Melisa’nın omuzlarına bindi. Gece saat onu geçtiğinde elleri kâğıt kesiklerinden sızlamaktan hissizleşmiş, bacakları yorgunluktan titriyordu. Binanın ağır meşe kapısını kilitleyip Üsküdar İskele Durağı’na doğru yürürken cebindeki günlük yevmiyesi ve çantasındaki bitirilmiş test fasikülüyle Anadolu yakasının soğuk gecesinde kendi geleceğini inşa etmenin gururunu taşıyordu.