Sanayi Sitesinde Takılan Escort Büşra

Büşra, endüstriyel illüstrasyon ve duvar resmi (mural) sanatçısı olan, kentin atıl kalmış sanayi yapılarının paslı yüzeylerini devasa tuvallere dönüştürmeyi hedefleyen yirmi dört yaşında bir sanatçıydı. Atölye kiralarının yüksekliği sebebiyle Haramidere Sanayi Sitesi’nin arka tarafında, kimya fabrikalarının ve atık su tanklarının hemen yanı başında yer alan prefabrik bir depoyu hem ev hem de atölye olarak kiraladı.

Büşra’nın mücadelesi; ağır kimyasal kokularının, sanayi tozunun ve vinç gürültüsünün ortasında sağlığını koruyarak devasa ahşap paneller üzerine pigment boyalarla çalışmaktı. Gündüzleri Firuzköy Yolu üzerindeki bir oto tamirhanesinde araç boyama ve zımpara işçiliği yapıyor, kazandığı kısıtlı parayı akrilik boyalara, koruyucu laklara ve rulo fırçalara yatırıyordu. Kaldığı prefabrik yapının yalıtımı olmadığı için kışın soğuk sac duvarlar buz kesiyor, boyaların tüp içinde donmasına ve kıvamının bozulmasına yol açıyordu.

Kırılma noktası, bağımsız bir sanat galerisi için hazırladığı "Betonun Pası" başlıklı 3 metrelik devasa ahşap pano serisinin son lak aşamasında yaşandı. Haramidere’deki atık tesislerinden birinde meydana gelen gaz sızıntısı ve ardından çıkan küçük çaplı yangın nedeniyle mahallenin tüm elektriği kesildi. Isıtıcıların durmasıyla prefabrik depodaki sıcaklık dakikalar içinde eksi derecelere düştü; bu durum panoların üzerine yeni sürülen hassas koruyucu lakın matlaşıp çatlamasına neden olacaktı.

Büşra, donma noktasındaki depoda çaresiz kalmayı reddetti. Oto tamirhanesinden ödünç aldığı portatif gazlı ısıtıcıları yakarak panoların etrafında kurutma çadırı kurdu. Dondurucu poyraz rüzgarının prefabrik sacları salladığı fırtınalı gecede, elleri soğuktan morarmış halde sabaha kadar panoların başından ayrılmadı. Isıyı dengede tutarak lakın pürüzsüz kurumasını sağladı. Ertesi gün panoları sergi kamyonuna kusursuz şekilde yüklediğinde, İstanbul’un sanayi soğuğu onun renklerini solduramamıştı.