Gurup Seven Escort Sibel

Esenler Atışalanı Sanayi Bölgesi’nin yüksek imalat binaları ve tır parklarının bulunduğu caddeleri üzerine kış akşamının dondurucu poyrazı çökerken, semtteki teknik lisenin çıkış zili gürültüyle yankılandı. On altı yaşındaki Sibel, okul ceketini çıkarıp çabucak sırt çantasına koydu ve kalın kaşkoluna sarındı. Sınıf arkadaşlarının otobüs durağına doğru yürürken akşam planları yapmasını tebessümle reddederek, adımlarını soğutma sıvısı, cam tozu ve yüksek sıcaklıktaki temper fırını kokan sanayi alanından aşağıya çevirdi.

Sibel, cam kesim ustası olan babasının devasa bir lamine cam plakasının devrilmesi sonucu ağır yaralanıp felç kalması üzerine altı ay önce ailenin tek geçim kaynağı haline gelmişti. Dört nüfuslu evin kirası ve babasının her ay tekrarlanan medikal tedavi masrafları bu genç kızın omuzlarındaydı. Lise eğitimini aksatmadan akşamları bu yüksek kuleler için kurşun geçirmez ve ısı yalıtımlı mimari camlar üreten fabrikada çapak alma, fırınlı temper kalite kontrolü ve palet ambalaj işçisi olarak çalışıyordu.

Atölye; otomatik rodaj makinelerinin derinden gelen gürültüsü, pnömatik el zımparalarının tiz vızıltısı, kesme yağı ve su buharı kokusuyla kaplı devasa bir yerdi. Görevi; altı yüz derece sıcaklıktaki temper fırınından çıkan kalın cam plakaların kenarlarındaki keskin çapakları el rodaj motoruyla temizlemek, lazer mikrometre ile optik bozulma ve kalınlık toleransını doğrulamak ve hazır olan cam panelleri ahşap sehpalar üzerine istifleyip koruyucu takozlarla sabitlemekti. Saatlerce sıcak fırın karşısında durmaktan yüzü kızarır, ağır cam sehpalarını taşımaktan kollarında derman kalmaz ve cam tozu genzini yakarak gözlerini sızlatırdı.

Sibel’in tek hayali, Yıldız Teknik Üniversitesi Malzeme Bilimi ve Mühendisliği Bölümü’nü kazanarak akıllı, enerji üreten fotovoltaik cam teknolojileri geliştiren uzman bir mühendis olmaktı. Ambalaj tezgahının karşısındaki beton kolona Kimya ve Geometri özet kartlarını asmıştı. Bir yandan iki eliyle ağır cam panelin kenarlarını zımparalarken, gözleriyle duvardaki katıhal fiziki, kırılma indisleri ve analitik geometri denklemlerini takip eder, zihninden işlemleri yapmaya çalışırdı. Rodaj makinelerinin çıkardığı ritmik gürültüyü zihnini odaklamak için bir tempoya dönüştürmüştü.

O gece, Levent’teki yeni bir plaza projesine sevk edilecek üç yüz adetlik özel temperli dış cephe camı setinin son kontrolü, çapak temizliği ve sehpalanması acilen bitirilmek zorundaydı. Atölye sorumlusu rahatsızlanıp erken ayrılınca tüm yük Sibel’e kaldı. Saatlerce cam tozu ve su buharının ortasında parçaları tek tek kontrol etti, kenarlarını taşladı ve ahşap sehpalara sabitledi. Gece saat yarımı gösterdiğinde ambalajlama ancak bitti. Üstü başı cam tozu ve soğutma yağı kokar halde fabrikayı kilitledi. Esenler metro durağına doğru yürürken esen soğuk poyraz yüzüne çarptı; ama Sibel, bu koca şehrin zorluklarına rağmen kendi kaderini çelik bir iradeyle şekillendirdiğini çok iyi biliordu.