Esmer Güzeli Sexi Escort Hande

Ocak ayının dondurucu bir sabahında Haliç’in üzerinden kopup gelen sisli rüzgâr, Balat’ın rengârenk ama zamana yenik düşmüş tarihi evlerinin arasından ıslık çalarak geçerken; Hande kucağındaki ahşap muhafaza kasasını ve kurşun lehim çubuklarını sıkıca bağrına basmış, Merdivenli Yokuş’un buz tutmuş dik taş basamaklarını tırmanmaya çalışıyordu. Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Vitray ve Cam Sanatları Bölümü son sınıf öğrencisi olan Hande, Malatya’dan İstanbul’a, Osmanlı ve Doğu Roma dönemi vitray tekniklerini çağdaş ışık panolarıyla birleştirme hayaliyle gelmişti. Fener’in dar, rutubetli arka sokaklarında, tavanı soba borusundan sızan islerle kararmış ve tahta zemininden rüzgâr giren tek odalı bir bodrum katında yaşıyor; geceleri Balat Sahili’ndeki antika mezatlarında eşya taşıyıp dükkân temizleyerek hem okul masraflarını çıkarıyor hem de opal cam, vitray boyası ve lehim tellerinin parasını biriktiriyordu.

O gün, hayatının dönüm noktası sayılacak uluslararası bir genç sanatçı yarışmasının teslim günüydü. Fener Rum Patrikhanesi’nin yakınındaki tarihi bir galeri mekânında sergilenecek olan "Haliç’in Işığı ve Renkli Camlar" temalı sergi için aylardır çalıştığı devasa eseri hazırlamıştı. Renkli opal camları milim milim elde kesip üzerlerine ızgara tekniğiyle Haliç motifleri çizdiği ve kurşun çıtalarla birleştirdiği "Balat Penceresinden Haliç" vitray panosunu jüriye teslim etmesi gerekiyordu. Eğer eseri ilk üçe girerse hem Venedik’teki cam restorasyon atölyelerinde altı aylık staj hakkı kazanacak hem de iki dönemdir biriken yurt ve malzeme borçlarını kapatabilecekti. Günlerdir uykusuzdu; elindeki cam elmasıyla parmakları kesik içinde kalmış, lehim havyasının sıcaklığından avuçları nasır tutmuştu.

Ancak Merdivenli Yokuş’un sonuna doğru ilerlerken, dik sokaktan aşağı kayarak inen sahipsiz bir el arabası Hande’nin üzerine doğru savruldu. Anlık bir panikle kenardaki tarihi taş binanın girintisine sığınmaya çalışan Hande’nin ayağı ıslak Arnavut kaldırımında kaydı. Genç kız sertçe yere kapaklanırken kucağındaki ahşap kasa elinden fırladı. Kasa, taş merdivenlerden basamak basamak yuvarlanarak aşağıdaki çamurlu su birikintisine çarptı. Kasadan çıkan narin vitray panosu, sert darbenin etkisiyle tam ortadan ikiye yarıldı; kırmızılı, sarılı ve lacivertli renkli cam parçaları çıtırdoyarak yerinden söküldü, kurşun çıtalar büküldü.

Hande, buz gibi çamurlu suyun içine dağılan renkli cam kırıklarına bakarken dizlerindeki ve avuçlarındaki acıyı tamamen unuttu. Günlerce harcadığı emek, uykusuz geceler, nasırlı eller ve Venedik hayalleri o birikintinin içinde tuzla buz olmuştu. Ağlamaktan göğsü sıkışan genç kız, Haliç’in bu kimsesiz ve dondurucu sokağında ne kadar yalnız olduğunu hissetti.

O sırada sokağın başındaki eski bir antika ve cam tamir atölyesinden çıkan, Balat’ın kırk yıllık emektar vitray ustası "Yorgo Usta" gürültüyü duyup dışarı koştu. Hande’nin çaresizliğini görünce onu hemen kolundan tuttu, omuzlarına eski battaniyesini örterek kütük sobasının gürül gürül yandığı atölyesine götürdü.