Ateşli Escort Gizem

Başakşehir İkitelli Organize Sanayi Bölgesi’nin devasa imalat hangarlarına, 4000 tonluk otoklav kompozit preslerinin derinden gelen ritmik gümleme sesine ve TEM otoyolu bağlantısından geçen kargo tırlarının gürültüsü karışırken, Bağcılar’daki bir meslek lisesinin çıkış zili gürültüyle yankılandı. On altı yaşındaki Gizem, okul ceketini çıkarıp çabucak sırt çantasına koydu ve kalın kaşkoluna sarındı. Sınıf arkadaşlarının otobüs duraklarına doğru yürürken akşam planları yapmasını tebessümle reddederek, adımlarını epoksi reçinesi, karbon fiber tozu ve ağır kimyasal duman kokan sanayi alanından aşağıya çevirdi.

Gizem, kompozit kalıp ve otoklav ustası olan babasının yüksek basınçlı reçine enjeksiyon kazanında meydana gelen patlama sonucu iki elinde kalıcı doku kaybı ve işitme engeli yaşaması üzerine altı ay önce ailenin tek geçim kaynağı haline gelmişti. Dört nüfuslu evin kirası ve babasının her ay tekrarlanan cerrahi kontrol ile fizik tedavi masrafları bu genç kızın omuzlarındaydı. Lise eğitimini aksatmadan akşamları yolcu uçakları, insansız hava araçları ve uydu fırlatma roketleri için aşırı ısıya dayanıklı karbon fiber kanat panelleri ve gövde iskeletleri üreten bu fabrikada çapak alma, mikronluk ultrasonik katman denetimi ve vakumlu ambalaj işçisi olarak çalışıyordu.

Atölye; üç yüz elli derece sıcaklıktaki otoklav fırınlarının derinden gelen ritmik gümleme sesi, havalı çapak neşterlerinin tiz vızıltısı, epoksi dumanı ve ağır polimer kokusuyla kaplı devasa bir yerdi. Görevi; fırın hattından çıkan sıcak karbon fiber parçaların kenarlarındaki reçine çapaklarını pnömatik elmas neşterle temizlemek, dijital mikroskop ve ultrasonik test cihazı ile katman yapısını doğrulamak ve hazır olan ultra hafif ama çelikten sert parçaları özel ahşap paletlere istifleyip vakumla paketlemekti. Saatlerce sıcak fırınların karşısında durmaktan yüzü kızarır, neşter tutmaktan parmak boğumları titrer ve reçine buharı genzini yakarak gözlerini sızlatırdı.

Gizem’in tek hayali, Yıldız Teknik Üniversitesi Uçak ve Uzay Mühendisliği Bölümü’nü kazanıp geleceğin uzay araçları ve havacılık sistemleri için yüksek mukavemetli kompozit malzemeler tasarlayan uzman bir mühendis olmaktı. Ambalaj tezgahının karşısındaki beton kolona Fizik ve Kimya özet kartlarını asmıştı. Bir yandan iki eliyle karbon fiber parçaların çapaklarını temizlerken, gözleriyle duvardaki polimer kimyası formülleri, katı cisim mekaniği ve analitik geometri denklemlerini takip eder, zihninden işlemleri yapmaya çalışırdı. Preslerin çıkardığı ritmik gürültüyü zihnini odaklamak için bir tempoya dönüştürmüştü.

O gece, Türkiye’nin uydu ve havacılık projeleri için acilen sevk edilecek yüz adetlik özel karbon fiber kanat gövde panel setinin son kontrolü, çapak temizliği ve ambalajlanması bitirilmek zorundaydı. Atölye sorumlusu rahatsızlanıp erken ayrılınca tüm yük Gizem’e kaldı. Saatlerce duman ve kimyasal tozun ortasında parçaları tek tek kontrol etti, çapaklarını sıyırdı ve özel ambalaj paletlerine istifledi. Gece saat yarımı gösterdiğinde ambalajlama ancak bitti. Üstü başı epoksi tozu ve ağır fabrika kokar halde binayı kilitledi. İkitelli metro duraklarına doğru yürürken esen soğuk poyraz yüzüne çarptı; ama Gizem, bu koca şehrin zorluklarına rağmen kendi kaderini çelik bir iradeyle şekillendirdiğini çok iyi biliordu.